Η Μαρία κάθισε στον καναπέ και κοίταξε γύρω στο ήσυχο σπίτι.
Δεν υπήρχαν γέλια, ούτε φωνές. Τα παιδιά είχαν φύγει για την γιαγιά.
Ήταν παράξενο να είναι μόνοι ο πατέρας και η μητέρα της για μία μέρα.
Η Μαρία ένιωσε ένα μικρό κενό, σαν να έλειπε κάτι σημαντικό.
Μα ο πατέρας άνοιξε μια παλιά φωτογραφία και ξεκίνησαν να θυμούνται στιγμές μαζί.
Γέλασαν με τις φωτογραφίες από παλιά γενέθλια και εκδρομές.
Η σιωπή στο σπίτι έγινε ήρεμη και ζεστή. Ήταν μια διαφορετική μέρα, αλλά όχι κακή.
Η Μαρία κατάλαβε ότι η οικογένεια δεν είναι μόνο όταν είστε όλοι μαζί.
Είναι και στις στιγμές που θυμάσαι και αγαπάς ο ένας τον άλλον.
Το σπίτι θα γεμίσει πάλι φωνές αύριο, και η σιωπή σήμερα ήταν ένας μικρός θησαυρός.