Ένα πρωί, η Άννα ξύπνησε με μια ιδέα. Ήθελε να κάνει κάτι καλό για τη μαμά της.
Η οικογένεια έμενε σε ένα μικρό σπίτι στην πόλη. Η μαμά δούλευε πολύ και ήταν συχνά κουρασμένη. Η Άννα σκέφτηκε να μαζέψει τα παιχνίδια της και να καθαρίσει το δωμάτιό της χωρίς να την πειράξει.
Όμως, όταν προσπάθησε να βρει τα παιχνίδια, πολλά ήταν πεταμένα κάτω ή μέσα σε κουτιά. Η Άννα ένιωσε λίγο μπερδεμένη. Δεν ήξερε από πού να αρχίσει.
Η γιαγιά της, που ήταν στο σπίτι, είδε την προσπάθεια της Άννας και της είπε να κάνει μικρά βήματα κάθε φορά. Μαζί μάζεψαν τα παιχνίδια ένα προς ένα.
Όταν η μαμά γύρισε το απόγευμα, είδε το καθαρό δωμάτιο και χαμογέλασε πολύ. Ένιωσε ευτυχισμένη και είπε στην Άννα: «Είσαι καλή κόρη. Σ’ ευχαριστώ πολύ!».
Η Άννα ένιωσε περήφανη και χαρούμενη γιατί κατάλαβε πως μια μικρή κίνηση μπορεί να δώσει μεγάλη χαρά στην οικογένεια.