Sabahın Sessizliği ve Akıl Sağlığı

O sabah, Derya evinin balkonunda otururken dünyanın uğultusundan uzak bir sessizlik buldu. Kendiyle baş başa kalmak, onun için yeni bir farkındalık anıydı.

Derya uzun süredir iş ve şehir hayatının karmaşasında kaybolmuş, stresle mücadele ediyordu. Fiziksel sağlık için spor salonuna gitse de, zihnini dinlendirmeye fazla vakit ayıramıyordu.

Bir sabah, alarm kurmak yerine doğal uyanışa izin verdi. Gözlerini açtığında, içindeki ağır yük biraz hafiflemiş gibiydi. Bu değişik anın tadını çıkarmaya karar verdi ve kendine küçük bir deney başlattı—her gün sadece on dakika sessiz kalacak, etrafındaki doğayı dinleyecekti.

Ancak ilk günler, bu sessizlik ona zorlu bir sınav gibi geldi. Zihni sürekli düşüncelerle doldu, endişeler yeniden şekillendi. Derya, sakin kalmanın bazen ne kadar zor olduğunu anladı.

Günler geçtikçe, küçük bu alışkanlık farklılaştı; başlarda rahatsız eden sessizlik, şimdi ona kendi iç dünyasının derinliklerini keşfetme fırsatı sundu. Zihninde dağılan düşünceler, yerini farkındalığa bıraktı.

Derya bu süreçte fark etti ki, sağlık sadece bedenle ilgili değil, zihni korumak ve beslemekle de ilgiliydi. Sessizliğin içinde kendini bulmak, yoğun hayatın içinde kaybolmaktan daha değerliydi.

Bu hikaye kesin bir sonla bitmedi; Derya’nın yolculuğu sürdü. Zamanla insanın kendi sessizliğinde ne kadar derin ve karmaşık dünyalar keşfedebileceğini düşündü. Bazen en büyük sağlık, biraz durup düşünmektir, diye mırıldandı kendi kendine.

Ve balkonunda, güneş yavaşça yükselirken, Derya için zaman sadece bir kelime oldu—ona göre asıl önemli olan, kendine kulak vermekti.