รักในร้านกาแฟเล็ก ๆ

สันต์ชอบไปนั่งที่ร้านกาแฟเล็ก ๆ ใกล้ที่ทำงานของเขา. ร้านนี้ไม่เคยว่างเลย แต่มันก็ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นเหมือนบ้านหลังเล็ก ๆ.

วันหนึ่ง เขาเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงโต๊ะเดียวกันโดยไม่ได้ตั้งใจ. เธอดูสงสัยกับเมนูในมือ สันต์จึงเข้าไปเสนอช่วยเลือกให้.

พวกเขาคุยกันสั้น ๆ เกี่ยวกับรสกาแฟและชีวิตประจำวัน. แต่ก็มีความรู้สึกบางอย่างที่แปลกใหม่เข้ามาในใจของสันต์.

หลังจากนั้นทุกวันสันต์ก็เริ่มมาที่ร้านกาแฟนี้เพียงเพราะหวังว่าจะได้เจอเธออีกครั้ง. แต่วันหนึ่งก็ไม่เห็นเธอมา.

สันต์เริ่มรู้สึกเหมือนสูญเสียอะไรบางอย่างที่ยังไม่เคยได้เข้าใจชัดเจน. เขานั่งรอ หลายวันผ่านไป แต่เธอก็ไม่กลับมา.

ในขณะเดียวกัน สันต์ก็เปลี่ยนความคิด เขาเริ่มเขียนบันทึกความรู้สึก ความคิด และความหวังของเขาลงในสมุดเล่มเล็ก ๆ.

การเขียนช่วยให้เขาได้คิดและเริ่มเข้าใจว่าบางครั้ง ความรักอาจไม่ใช่เรื่องของการครอบครอง หรือแม้แต่การพบกันทุกวัน.

เรื่องราวไม่ได้จบลงด้วยการได้พบกันอีกครั้งของสันต์และหญิงสาว แต่เป็นการที่สันต์ได้เรียนรู้ที่จะเปิดใจและรับความรู้สึกที่ไม่สมบูรณ์แบบใด ๆ ในชีวิต.

เขายังคงไปที่ร้านกาแฟ เลือกรสกาแฟโปรด และจดจำความรู้สึกนั้นในทุกแก้วที่ดื่ม. แม้ว่าความรักนี้จะไม่มีชื่อและไม่มีจุดจบที่ชัดเจน.

บางครั้ง การรักใครสักคนอาจเป็นเรื่องของการยอมรับความเปลี่ยนแปลง และอยู่กับความรู้สึกนั้นอย่างสงบโดยไม่ต้องการคำตอบเสมอไป.