การเดินทางที่ไม่มีแผนของอุษา

อุษาตัดสินใจเดินทางไปที่ต่างจังหวัดโดยไม่มีแผนล่วงหน้า. เธอแค่ต้องการหนีความวุ่นวายในเมืองและหาความสงบ.

ในวันแรก อุษามาถึงเมืองเล็กๆ ที่มีภูเขาและแม่น้ำสวยงาม. เธอเดินเท้าเข้าป่าเพื่อชมธรรมชาติโดยไม่ได้เตรียมอุปกรณ์มากนัก.

ตอนที่เดินไปลึกขึ้น น้ำในแม่น้ำเริ่มลดลงและเส้นทางก็ยากขึ้น. อุษารู้สึกเหนื่อยและเริ่มสงสัยว่าตัวเองควรกลับดีไหม. แต่เธอก็ตัดสินใจเดินต่อไป เพราะอยากเห็นจุดชมวิวที่เพื่อนเคยเล่าให้ฟัง.

เมื่อถึงยอดเขา อุษาพบว่าที่นั่นมีหมอกหนาและลมแรง. เธอไม่เห็นวิวชัดเหมือนที่จินตนาการ แต่กลับได้เงียบสงบในความมืดมัว.

เธอนั่งพักและคิดถึงชีวิตที่เธอจะกลับไปเจอในเมือง. ถึงแม้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะไม่ได้เหมือนที่หวัง, แต่มันทำให้อุษาเข้าใจว่าบางครั้งความสวยงามอยู่ที่การรับรู้และการปล่อยวาง.

ก่อนกลับ เธอไม่ได้ถ่ายรูปหรือจดบันทึกอะไร, เพราะความทรงจำครั้งนี้คือสิ่งที่อยู่ในใจเธอมากที่สุด.

การเดินทางครั้งนี้ไม่ได้จบด้วยภาพสวยหรือเรื่องราวน่าตื่นเต้น แต่เป็นบทเรียนเล็กๆ ที่อุษาจะเก็บไว้กับตัวเสมอ.