ความทรงจำในรอยยิ้มของเขา

ทุกเช้าวันเสาร์ วินนั่งที่ร้านกาแฟเล็กๆ ใกล้สวนสาธารณะ. เขาชอบนั่งดูคนเดินผ่านไปมาและคิดถึงเรื่องในอดีต.

วันที่เขาเจอฟ้าเป็นวันฤดูร้อน ฟ้าคือนักวาดภาพสาวที่มานั่งวาดรูปที่ร้านเดียวกัน. พวกเขาคุยกันเรื่องศิลปะและเสียงหัวเราะที่ฟังดูอบอุ่น.

แต่วินรู้สึกกังวลเพราะฟ้ามักจะพูดถึงอดีตที่หนักใจของเธอ. เขาอยากช่วยแต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน. บางครั้งฟ้าก็ดูห่างเหินและไม่พูดคุย.

วินตัดสินใจวาดภาพฟ้าด้วยมือของเธอจับแก้วกาแฟ. เขาให้ภาพนั้นเป็นของขวัญโดยไม่พูดอะไร. ฟ้าแปลกใจและยิ้มออกมาอย่างจริงใจ.

"ขอบคุณนะ" ฟ้าพูดอย่างอ่อนโยน "ภาพนี้ทำให้ฉันคิดถึงวันที่มีความสุขอีกครั้ง"

ทั้งสองนั่งเงียบๆ ด้วยกัน มองดูผู้คนในสวนที่อยู่ใกล้ๆ. ไม่มีคำพูดมากมาย แต่ความรู้สึกอบอุ่นเริ่มเต็มขึ้นในหัวใจของวิน.

บางครั้ง ความรักไม่ได้เริ่มจากการพูดคุยหรือคำสัญญาใหญ่ แต่เริ่มจากความเข้าใจเล็กๆ และรอยยิ้มที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด.

เรื่องราวของวินและฟ้ายังไม่จบลง แต่ถ้าทั้งคู่เรียนรู้ที่จะอยู่กับปัจจุบันและความทรงจำในรอยยิ้มนี้, อนาคตอาจจะสวยงามกว่าที่คิด.