วันฝนตกในหมู่บ้านเล็กๆ

ฝนตกเบาๆ ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่แอนเดินทางมาถึง. อากาศเย็น และไม่ค่อยมีคนเดินบนถนน.

แอนเดินชมบ้านไม้เก่าและร้านขายของเล็กๆ. เธอชอบดูฝนตกและฟังเสียงน้ำ. แต่ฝนทำให้เธอเปียกเล็กน้อย.

ขณะที่แอนหาที่หลบฝน เธอเห็นเด็กชายคนหนึ่งยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่. เด็กนั้นดูสะอาดแต่เปียกฝนมาก.

แอนตัดสินใจเดินเข้าไปหาและยื่นร่มของเธอให้เด็กคนนั้น. เขาขอบคุณและยิ้มเล็กน้อย.

พวกเขาไม่พูดอะไรมาก แต่ยืนอยู่ด้วยกันใต้ร่มในฝน. แอนรู้สึกสงบใจและชอบช่วงเวลานี้แม้จะไม่มีแผนหรือเป้าหมายอะไร.

เมื่อฝนหยุด แอนเดินต่อไปชมหมู่บ้านในสายลมบริสุทธิ์. เธอคิดว่าบางครั้งการเดินทางไม่ได้ต้องการจุดหมายชัดเจน แค่หยุดพักและรับรู้สิ่งรอบตัวก็พอ.